Na haar sportopleiding en werken als skileraar, heeft ze haar passie voor sneeuwsport naast zich neergelegd. En kwam ze uiteindelijk terecht in de jeugdzorg. “Een goede keuze, met veel leuke en leerzame jaren, maar wat niet mijn droombaan zou zijn.” Ze besloot zich te oriënteren op politie, defensie en brandweer. Die zoektocht bracht haar bij de brandweer — zonder eerdere ervaring als vrijwilliger, wat vaak juist de opstap is naar een beroepsfunctie. Dat maakte het spannend. “Ik stapte eigenlijk blanco binnen.” Juist die frisse start bleek waardevol: ze kijkt met een open blik en vanuit een andere achtergrond naar situaties. Die diversiteit aan perspectieven versterkt het team én de organisatie.
Bewust gekozen voor Brabant-Zuidoost
Emy koos heel gericht voor de Veiligheidsregio Brabant-Zuidoost. “Het trok me gewoon. Het straalde iets uit.” De verhalen die ze hoorde over de cultuur en het teamgevoel bleken te kloppen. In januari 2025 begon ze als beroepsbrandweer op de post op het terrein van de Technische Universiteit Eindhoven. Sinds juni draait ze volledig mee in de 24-uursdiensten. “Die diensten vliegen voorbij. We zijn bezig met onderhoud aan voertuigen, sporten en vooral veel oefenen. Maar ondanks de lengte, voelt het echt als een normale werkdag.” De kazerne voelt inmiddels als een tweede thuis. Dat komt vooral door het team. “We doen veel samen. Het is een jong team en het wij-gevoel is hier echt groot.” Dat sterke onderlinge vertrouwen vormt volgens Emy de basis van veiligheid: weten dat je in elke situatie op elkaar kunt rekenen.
Veiligheid begint bij vertrouwen en voorbereiding
Als ze nadenkt over haar eigen bijdrage aan veiligheid, blijft ze bescheiden. “Ik werk hier nog maar kort, dus het moet nog groeien.” Ik voel wel dat het alles te maken heeft met vertrouwen. Ik merk dat brandweermensen alles op alles willen zetten om het goed te doen. De drive om te helpen, om het verschil te kunnen maken, is dus echt heel erg groot.” Door intensief te oefenen en scherp te blijven, zorgt het team ervoor dat het op cruciale momenten kan handelen. Zelf leert ze elke dienst bij. “Ik zit nu nog lekker achter in de TS (tankautospuit, red.) en neem alles in me op. Op die manier wil en mag ik mezelf hier ontwikkelen en daar is alle ruimte en tijd voor.” Die leergierigheid en bereidheid om te groeien versterken haar bijdrage aan de veiligheid van de regio.
Een blijvende, alerte blik
Emy had vooraf niet verwacht hoe bijzonder het werk zou zijn. “Het voelt eigenlijk niet eens als werk. Het is zó dankbaar.” Ze wil zich blijven ontwikkelen, zonder haast. “Hier roest je niet snel vast. Je krijgt de ruimte om te leren.” Wat begon als een sprong in het diepe, is uitgegroeid tot een betekenisvolle rol binnen de veiligheidsketen. Met haar frisse blik, sterke teamspirit en groeiende vakmanschap draagt Emy elke dag bij aan een veiligere regio.
